Review: Lynn Miles – A Bouquet Of Black Flowers
Lynn Miles – A Bouquet Of Black Flowers
Format: CD – Digital / Label: Must Have Music
Release: 2026
Tekst: Gerrit Schinkel
De Canadese singer-songwriter Lynn Miles (29 september 1958, Cowansville, Quebec), bracht sinds 1987 in totaal 17 albums uit. Haar grote succes begon met het album ‘Slightly Haunted’ uit 1996. Het gevolg was hoge noteringen in de hitlijsten en ze ontving in Canada de ene na de andere Juno Award of Folk Music. In Europa kregen haar albums ook lovende recensies en ook hoge noteringen in de Euro Americana Charts.
Door de coronaperiode moest ze noodgedwongen twee geplande tournees afzeggen. Maar na zes jaar is ze weer terug in Nederland en treedt ze met haar Canadese trio in maart op in diverse plaatsen in Nederland. Speciaal ter gelegenheid van deze tournee heeft Must Have Music eind februari een compilatie cd uitgebracht, met vijftien hoogtepunten van haar albums Black flowers vol. 1, vol. 2, vol. 3 en vol. 4, uitgebracht in 2008, 2009, 2012 en 2014. Opnieuw opgenomen in Ottawa in Happyrock Studios o.l.v. producer Ross Murray en in Bova Lab Studios o.l.v. producer Philip Shaw. Eenvoudige arrangementen en Lynn Miles die zichzelf begeleidt op piano en gitaar.
Meteen al in het openingsnummer I’m Still Here is de wonderschone zang van Miles te horen, net als daarna in het emotioneel gezongen Sweet & Tender Heart. In het bluesy Sorry That I Broke Your Heart is een mondharp te horen naast de tokkelende gitaar. Hockey Night In Canada is een prachtige pianoballad en After All wordt mede gedragen door de akoestische gitaar, die daarna ook heel mooi is in het iets snellere A Thousand Lovers.
Hemels is de ingetogen zang in de met akoestische gitaarakkoorden versierde Look Up. Iets steviger is het uitbundig gezongen I Give Up, dat gevolgd wordt door het meer ingetogen Fearless Heart. Map Of My Heart wordt weer gekenmerkt door die mooie emotionele zang. De zang in Sorry’s Just Not Good Enough doet me hier en daar denken aan Dolly Parton.
Na het ingetogen Surrender Dorothy, gaat het er in I Always Told You The Truth door het gitaarspel iets steviger aan toe. Lyrisch is de gitaar in The One You’re Waiting For met de stem van Miles die me aan Joni Mitchell doet denken. Het album eindigt met Rust, een rustig liedje, een tokkelende gitaar en de schitterende soms vibrerende zang van Lynn Miles.
Conclusie:
Lynn Miles heeft de liefhebber van intieme folky rootsmusic op een schitterend album getrakteerd. Het album verveelt geen seconde. Een singer-songwriter in de categorie van andere Canadese toppers als Joni Mitchell en Leonard Cohen om er maar een paar te noemen. Ik zou tegen de liefhebbers willen zeggen: ga haar deze maand zien en vooral horen.
Tour:
13-mrt vr Oss – Huisconcert
14-mrt Za Leusden – In The Woods
15-mrt zo morgen Beek en Donk, private
avond Utrecht TV club 9
Tracks:
01. I’m Still Here
02. Sweet and Tender Heart
03. Sorry That I Broke Your Heart
04. Hockey Night in Canada
05. After All
06. A Thousand Lovers
07. Look Up
08. I Give Up
09. Fearless Heart
10. Map Of My Heart
11. Sorry’s Just Not Good Enough
12. Surrender Dorothy
13. I Always Told you The Truth
14. The One You’re Waiting For
15. Rust
Website: https://lynnmiles.ca/home.html