Review: Anthony “Big A” Sherrod – Torchbearer Of The Clarksdale Sound
Anthony “Big A” Sherrod – Torchbearer Of The Clarksdale Sound
Format: CD – Digital / Label: Music Maker Foundation
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Clarksdale, een plaats in de Mississippi Delta, die zich net als meer plaatsen in Amerika het stempel toe-eigenen dat daar “dé blues” is ontstaan. Niet zo’n vreemde bewering voor al die plaatsen vanwege hun van oudsher agrarische “landschap” waar veel “tot slaaf gemaakten” hun dagelijkse werk moesten verrichten. En natuurlijk komt er dan zoiets als The Mississippi Blues Trail met karakteristieke punten om te bezoeken, zoals het Riverside Hotel in Clarksdale, het hotel waar Bessie Smith overleed na een auto-ongeluk op Highway 61.
En als er dan een blueszanger/gitarist opstaat om een album te maken met als titel ‘Torchbearer Of The Clarksdale Sound’, dan krijgt dat al gauw een aureool van authenticiteit. Anthony “Big A” Sherrod is de man die dat album gemaakt heeft, waar vijf nummers op staan met toch een respectabele speeltijd van
bijna een half uur.
Op het album wordt Anthony bijgestaan door:
Heather Crosse op bas,
Lee Williams op drums
Jimbo Mathus op keyboards en Jimbo heeft dit album ook geproduceerd
‘Torchbearer Of The Clarksdale Sound’ is uitgebracht op het label van de Music Maker Foundation. Anthony is de zoon van gospelzanger E.J. Johnson en de peetzoon van “Big Jack” Johnson.
Het album opent met Baby That Hurt, scherp tokkelend op z’n gitaar zingt Anthony dat hij gisteren in de stad liep en daar z’n meisje met een ander zag lopen. Oef, Baby That Hurt, net alsof ze hem “treats like dirt.” Mooie begeleiding door keyboards, bas en drums onder de échte blues-stem van Anthony waaronder ook nog backing vocals mee gaan doen. Een hele eenvoudige melodie die echter lekker loopt, met een hele mooie gitaarsolo van Anthony die er ook nog een paar hele hoge vocale uithalen uitgooit! Mooi.
Don’t Make Me Pay is een hele klassieke blues waarin vooral het klassieke gitaarspel de boventoon voert in een dito melodie. Een lekkere kippige solo van Anthony laten hem ook uitroepen naar “haar” Don’t Make Me Pay. En waarom niet? Omdat niet Anthony maar “die ander” degene was “who did you wrong!” Mooi. En heel fijn gitaarspel.
De opening van Good Woman is voor Jimbo met zijn keyboards, waarna Anthony feitelijk het nummer zelf aankondigt. Een lekkere snelle swinger en een Anthony die het belang van een Good Woman benadrukt, en ook “to treat her right!” Bij deze bijna jazzy swingende melodie houd je je voeten vast en zeker niet stil. Opnieuw perfect fijn gitaarspel en karakteristieke vocalen. Quasi jammend solerend aan het eind om dat eind ook nog eens op een flinke snelheid hoger dichterbij te halen! Had ook maar zo een nummer van Van Morrison kunnen zijn! Good Woman!
Anthony zingt z’n levensverhaal in My Life en neemt daar ruim zeven minuten de tijd voor, waar een zeer constante begeleiding de boel bewaakt. Vanaf z’n schooltijd gaat het naar z’n eerste optreden in Clarksdale. Het lekker rustige doorlopende van dit nummer heeft wel iets van een Monologue van Isaac Hayes. Is ook niet zo moeilijk zolang de basismelodie maar doorloopt. “Here I am, talking about me, about my life” om er dan een lekkere felle solo op te laten volgen… “all my life, I play the blues.” Top!
Een terechte waarschuwing van Anthony in Everybody Ain’t Your Friend. “Be careful who you call your friend.” Al tig keren bezongen in de soul en blues over onze medemens. Op uitnodiging van Anthony lekker meezingende backing vocals van de andere bandleden waarna Anthony er dan weer een chicken-solo op laat volgen. En de herhalende waarschuwing dat “he ain’t your friend.” en ook dat weer aangevuld met die heerlijke backing vocals! Lekker de luxe!
En dat was dan het album van Anthony “Big A” Sherrod met de titel ‘Torchbearer Of The Clarksdale Sound’ en hoewel ik op dat gebied te weinig kennis heb denk ik wel dat Clarksdale met deze Anthony een zeer representatieve fakkeldrager heeft die de Claksdale Sound alive
and kicking houdt. Vijf heerlijke en soms lekker lange nummers, klassieke blues anno nu, maar vooral klassiek klinkend door de karakteristieke stem van
Anthony en zijn fijne gitaarspel is wél helemaal van deze tijd!
Dit album heeft na verschijnen niet al te veel aandacht gekregen. Da’s jammer. Afgezien van het feit dat ik vind dat élk album een recensie verdient is dat uitgangspunt terecht als blijkt dat een album puike muziek herbergt zoals nu met Anthony “Big A” Sherrod!
Daarom deze recensie. Om de bezoekers van Bluestownmusic.nl er van te overtuigen dat dit album niet vergeten mag worden!!!
Tracks:
01. Baby That Hurt
02. Don’t Make Me Pay
03. Good Woman
04. My Life
05. Everybody Ain’t Your Friend