Review: John Gorka – Unentitled
John Gorka – Unentitled
Format: CD – Digital / Label: Red House Records
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Met een hele rits solo-albums op z’n naam loopt John Gorka al zo’n veertig jaar mee in “ons” wereldje en is het zeer waarschijnlijk dat menigeen hem al heeft eens zien optreden want hij maakt regelmatig een solo-tour door Nederland, zoals ook afgelopen november (2025) en ook in de jaren daarvoor deed hij ons land graag aan waar hij bij voorkeur optreedt op een “kleiner” podium waar de entourage beter bij hem past. Inmiddels is er alweer een nieuw album van John verschenen met de titel ‘Unentitled’, oftewel “niet gerechtigd” of “niet gekwalificeerd”.
Op dit album heeft John gekozen voor de volgende, zeker gekwalificeerde bezetting:
– John Gorka zelf op vocals en gitaar
– Joel Sayles op akoestische bas
– J.T. Bates op drums en percussie
– Enrique Toussaint op elektrische bas
– Dirk Freymuth op elektrische gitaar (11)
– Don Richmond op vocals, gitaar en mandoline (4)
– Russ Rentler op mandoline (6)
– Jeff Victor op piano, orgel, elektrische piano en synthesizer
– de harmony vocals werden verdeeld tussen Alice Peacock en Lucy Kaplansky (4 en 7), Kathleen Johnson en Rhonda Johnson (1, 3 en 6) en Eliza Gilkyson wordt ook soms gecrediteerd
Op het album dat wordt uitgebracht op Red House Records staan twaalf nummers en de eerste daarvan is Favorite Place, een mooi vloeiende melodie, akoestische gitaar, heel bescheiden bas en drums, fijne harmony vocals en John die bekent dat “his Favorite Place to be is in the middle of a song. Wat opvalt is de jong klinkende stem van John terwijl hij toch al, of misschien nog maar, 67 is… Een heel lief, mooi “lopend” nummer!
A Light Exists In The Spring op een tekst van een gedicht van Emily Dickinson (1830-1886) die tijdens haar leven nauwelijks erkenning kreeg maar waarvan men pas vanaf de jaren 50 van de vorige eeuw de schoonheid van haar teksten leerde waarderen en terecht ook dat John dit gedicht van haar heeft voorzien van muziek. In vijf kleine coupletten wordt het traject van de opkomende lente en het “vertrek” daarvan bezongen door John en daarbij zichzelf begeleidend op akoestische gitaar. Wonderschoon!
“Never stopped believin’ there was Goodness In The World” als we maar de juiste dingen willen doen… Particle & Wave (Goodness In The World) is de titel van dit nummer voluit. “You can’t beat fear with fear, you can’t beat hate with hate, only love can do that, it’s not too late, Goodness In The World! Hier word je toch stil van! Geweldig met harmony vocals gezongen en alweer: Wonderschoon!
First Snow On The Mountains, wat heeft die man een stem! Wat komt dat áán, óver en bínnen! Weer een perfecte combinatie van zang door John én harmony
vocals! Een mooi verhalend nummer over het begin van de winter, First Snow On The Mountains. En dan het nummer zonder enige begeleiding eindigen. Top!
Een beetje de weg kwijt? Maakt niet uit, dóórgaan, No Time To Cry. “Goodnight, good morning, maybe we can have a laugh, we have No Time To Cry. Het klopt gewoon weer allemaal, mooie tekst, op de juiste momenten harmony vocals, orgel, piano, rustige gitaar en inderdaad: No Time To Cry! Ook weer heel mooi!
Welcome Home, “to a place you never been!” Dit keer heb ik niet een geschiedenis hoeven te vertellen om het nummer te duiden. Dit keer doet John dat door te zingen dat álles in het leven met elkaar verbonden is, vanaf onze voorouders tot in ons dagelijkse leven waarin we elke dag de basis leggen voor wat er ná ons gebeurt… Welcome Home dus in de meeste volle zin van het woord! Mooi! Een generaties overstijgend Welcome Home dus!
Problemen zijn er om opgelost te worden, tegenslagen zijn bedoeld om je sterker te maken, dus Hold On, “Hold On, just a little longer.” Heerlijke keyboards die klinkt als een accordeon of is het toch gewoon een accordeon die niet gecrediteerd is. Ik houd het op het laatste… of het zou de synthesizer moeten zijn…
Sterke tekst. “Hold On, stay a little longer, till you can dream again.” Ook dit is weer wonderschoon. Welk nummer is dat niet trouwens? Oef!
Give Us Back Our Water. Op het nieuws gehoord dat er geen water meer is. Boos? Give Us Back Our Water. Zoeken naar de schuldige, “heads have to roll,” Give Us Back Our Water. Als we er niet goed voor zorgen is geen enkele waterbron diep genoeg om ons van het nodige dagelijkse water te voorzien. Zowaar een protestsong. Ook mooi en een overtuigende tekst!
Het is altijd zo flauw om te zeggen dat hoop uitgestelde teleurstelling is, maar wat wil je dán? Zonder hoop door het leven? Dat schiet toch ook niet op. Nee, dat ziet John wel goed: Hope Doesn’t Fall (like rain). “The world won’t come to you, in fact it works the other way.” Mooi orgel, diep weg, akoestische gitaar, harmony vocals. Heel mooi. We zullen het zelf moeten doen. Het glas halfvol!
Echte geschiedenis in Richard III, ook weer zo’n “lieverdje” uit in dit geval de Engelse geschiedenis door de macht te grijpen door het vermoorden van twee zonen van zijn overleden broer. Ja, zo kan ik het ook. Dit is meer een folk-nummer dat door de tekst toch wel een beetje uit de toon valt bij de andere nummers, maar afgezien daarvan is het ook weer gewoon mooi en duidelijk gezongen met een minimale begeleiding.
De enige cover op dit album is Harris And The Mare van Stan Rogers uit 1979. De tekst had echter ook makkelijk uit de Middeleeuwen kunnen stammen want een gevecht om een vrouw is van alle tijden en zal dat ook altijd blijven. Met ruim zes minuten verreweg het langste nummer op dit album, tijd voldoende dus om het verhaal uitgebreid uit de doeken te doen. Even rustig een glas drinken en een babbeltje met de buren is er niet bij, zeker niet als er iemand met een “kwade dronk” ter plekke is. Dat wordt ruzie, ellende, veel bloed en een vervelende afloop om het nog maar netjes te zeggen. Een folky begeleiding voor het verhalend zingen van John. Tja.
Het album wordt afgesloten met een “encore” in de zin van Particle & Wave (Solo Acoustic), een nóg eenvoudiger uitvoering dan in (3)! Alleen de vocals van John en zichzelf begeleidend op akoestische gitaar. Minstens zo mooi als (3)! Maar die harmony vocals in (3) zijn ook niet echt te versmaden! Goed dat beide versies op één album staan!
De titel van dit album ‘Unentitled’ kan in ieder geval niet op John Gorka betrekking hebben want deze beste man is meer dan gekwalificeerd om een album als dit te maken. Prachtige hoes waar John ons recht aan kijkt. Deze man doet geen vlieg kwaad. Dit is gewoon een hele lieve man die ook nog eens een prachtige stem heeft waarmee hij de mooiste liedjes zingt!!! Wát een teksten! Wat een stem. Heerlijke harmony vocals. Bescheiden begeleiding in de meeste nummers.
Als ik heel streng ben vallen (11) en (12) een beetje uit de toon maar omdat de andere tien nummers zo ontzettend wonderschoon zijn, wil ik hem dat vergeven want ook die twee nummers zijn gewoon hartstikke goed! En dus kom ik voor de tweede keer vandaag op 12 uit 12! Een prachtig album, fijn om naar te luisteren als het al iets later op de avond is. Puur genieten. Als geheel dus toch 12 uit 12!
Veel plezier!
Tracks:
01. Favorite Place
02. A Light Exists In Spring
03. Particle & Wave (Goodness In The World)
04. First Snow On The Mountains
05. No Time To Cry
06. Welcome Home
07. Hold On
08. Give Us Back Our Water
09. Hope Doesn’t Fall
10. Richard III
11. Harris And The Mare
12. Particle & Wave (Solo Acoustic)
Website: https://www.johngorka.nl/