Moulin Blues 2026 – Ospel
Het grootste en gezelligste blues- en rootsfestival van Nederland!
Complete Line up:
Vrijdag 1 mei:
Duke Robillard & His All Stars USA
Een bluesveteraan als Duke Robillard behoeft eigenlijk geen introductie. Voor degene die hem onverhoopt nog niet kent: hij is medeoprichter van Roomful of Blues, jaren lid geweest van The Fabulous Thunderbirds en heeft sinds eind jaren 70 een uiterst succesvolle solo-carrière waarin hij zo’n 40 platen uitgebracht heeft. Hij speelt een mix van blues, swing, jumpblues en jazzy blues, en wordt geroemd om zijn warme, melodieuze gitaarspel.
Voor dit optreden trekt hij alles uit de kast en komt hij met een zeskoppige all-starband. Dit ensemble bestaat uit Mark Texeira (drums), Marty Ballou (bas), Bruce Bears (toetsen), Chris Cote (zang) en de blazers Doug James en Mark Earley. Wat het extra bijzonder maakt: Robillard was de headliner van onze allereerste editie in 1986. We zijn dan ook maar wat blij dat hij 40 jaar later wederom op ons affiche prijkt!
Guy Forsyth USA
De uit Austin, Texas afkomstige Guy Forsyth is goed geworteld in Amerikaanse rootsmuziek als blues en Americana. Naast zijn eigen werk is hij ook onderdeel van gelegenheidsformaties zoals DVL, het eerbetoon aan the Red Devils. In totaal heeft hij zo’n twintig platen uitgebracht, waaronder zijn debuut High Temperature, dat voor veel bluesliefhebbers de onbetwiste favoriet blijft. Reden genoeg om zijn optreden op Moulin Blues aan dit album te wijden.
Verwacht een set die minstens zo vuig klinkt als de plaat zelf: dirty low-down blues, een opzwepend ritme en natuurlijk een scheurende bluesharp. Eén ding is zeker: de temperatuur in Ospel gaat flink oplopen!
Southern Avenue USA
Southern Avenue belichaamt de rijke muziekgeschiedenis van hun thuisstad Memphis. Aan het roer van deze familieband staan gitarist Ori Naftaly, die voor de muziek naar de bakermat van soul en blues verhuisde, en de zussen Tierinii, Tikyra en Aya Jackson, die er geboren en getogen zijn. Ze smeden authentieke Memphis blues en diepe southern soul samen tot met gospel doordrenkte rootsmuziek. Opzwepend én tijdloos tegelijk.
Hun vooruitstrevende muziek wordt wereldwijd geroemd vanwege de krachtige boodschappen, vurige grooves en vlammend gitaarwerk. Niet voor niks zijn ze hét uithangbord van de nieuwe Memphis-sound!
Mike Farris USA
Mike Farris begon ooit als frontman van de rockband The Screamin’ Cheetah Wheelies. Na een turbulente periode vol drank en drugs liet hij zijn rockverleden achter zich en bekeerde hij zich tot de soul, blues en gospel. Hij maakte er zelfs een missie van om de oude rootsmuziek van pakweg 100 jaar geleden opnieuw te introduceren aan het grote publiek. En dat gaat hem heel goed af, zo lijkt zijn stem wel gemaakt te zijn voor de soul.
Zijn roeping bracht hem naar de heilige grond van het genre: de FAME Studios in Muscle Shoals, Alabama. Daar nam hij met nazaten van de befaamde Muscle Shoals Rhythm Section een album op dat volledig recht doet aan de muzikale erfenis van die plek. Het resultaat laat horen waarom Farris al jaren tot de top van de blue-eyed soul gerekend wordt.
Toby Lee UK
Toby Lee mag dan pas begin twintig zijn, toch draait hij al een hele tijd mee in het bluescircuit. De zelfgeschoolde gitaarvirtuoos startte zo rond z’n vierde en een paar jaar later ging zijn eerbetoon aan B.B. King viraal. Inmiddels is hij drie maal bekroond tot Young Blues Musician Of The Year, hebben zijn video’s miljoenen views op social media en is hij opgenomen in de UK Blues Hall of Fame.
Op zijn debuutalbum House On Fire laat Lee horen hoe breed zijn muzikale palet is. Hij schakelt moeiteloos van klassieke bluesjams naar vuige hardrock, neemt gas terug bij akoestische nummers en speelt eigentijdse soul en Stax-achtige rhythm & blues. Hij is jong en fris, maar ervaren en rauw genoeg om de blues vol overtuiging te spelen. Zoals Joe Bonamassa al zei: “een toekomstige superster van de blues”.
The Loved Ones USA
Tijdens hun kortstondig bestaan in de jaren 90 wisten The Loved Ones vele harten te veroveren met hun tomeloze energie en onstuimige live-optredens. Daarna was het lang stil rondom het viertal. Maar nu zijn ze terug, en wel in de originele bezetting bestaande uit Bart Davenport, Michael Therieau, Xan McCurdy en John Kent.
Hun muzikale palet reikt van rebelse 60’s garage rock tot soul uit het diepe zuiden, en van dampende Chicago blues tot swingende New Orleans R&B. Met mod- invloeden, zoals het vroege werk van The Yardbirds, hebben ze daar hun eigen, doorleefd en authentiek geluid van weten te maken.
Op dit moment wordt onder toeziend oog van Nick Waterhouse de laatste hand gelegd aan een gloednieuwe plaat. Een mooi voorproefje van wat ons straks te wachten staat!
Jon Amor Trio UK
Jon Amor is zo’n artiest die uitstekend gedijt hier in Ospel. In 1999 was hij voor het eerst te gast en liet hij als gitarist van The Hoax direct zijn visitekaartje achter. Dat smaakte voor beide partijen naar meer en in de jaren erna stond hij dan ook met verschillende formaties op ons affiche. Nu speelt hij in een powertrio met Jerry Soffe op bas en Tom Gilkes op drums.
De boomlange Brit valt muzikaal gezien lastig in een hokje te stoppen. Hij is een uitgesproken songwriter die bovenal wil verrassen met zijn muziek, of dat nou rock, pop, funk of blues is. Met zijn huidige band grijpt hij terug naar zijn bluesrock roots. Soms is dat stevig en ruig, dan weer broeierig en dreigend, of juist dansbaar en funky. Uiteraard inclusief de kenmerkende solo’s en een flinke portie improvisatie.
The Lazy Tones ES
Recht uit het zonnige Valencia komt dit gezelschap naar Ospel, om je vervolgens mee te nemen naar the Windy City van de jaren ’50. Waar het legendarische Chess Records haar hoogtijdagen kende, en het geluid van iconen als Muddy Waters, Little Walter en Jimmy Reed de toon zette.
Deze muzikale erfenis weten The Lazy Tones maar al te goed in ere te houden. Luister maar eens naar hun plaat “The Laundry Sessions”, waar de geest van de pioniers nog altijd rondwaart. Hun diepe, donkere stemgeluid, de vlijmscherpe mondharmonica en de goed gesmeerde ritmesectie doen dan ook zeker herinneringen oproepen. Met een moddervet geluid en ruim twintig jaar ervaring op de teller zijn deze amigos er helemaal klaar voor om de gloriedagen van de Chicago-blues te doen herleven.
Bacon Fat Louis NL
Gooi een schep R.L. Burnside, wat Legendary Shack Shakers, een vleugje Left Lane Cruiser en een flinke dosis T‑Model Ford in een rammelende blender, draai hem op vol vermogen en je krijgt: Bacon Fat Louis. Dit trio uit het oosten van Nederland houdt niet zo van gedoe of onnodige poespas, en speelt gewoon hele vette no-nonsense boogie, garage en blues van de smerigste soort. Verwacht een razend ritme met een ronkende homemade cigarbox gitaar, opzwepende vocals en een grommende bluesharp. Stilstaan is geen optie wanneer dit driekoppig bluesmonster in de wei losgelaten wordt.
Smokestack Lightnin’ DE
Het Duitse rootscombo Smokestack Lightnin’ komt uit Neurenberg, maar dat had net zo goed Nashville kunnen zijn. Ze weten namelijk als geen ander de muzikale hoogtijdagen van het Amerikaanse zuiden te doen herleven. Met twangende gitaren als kompas navigeren ze door het muzikale erfgoed van de jaren vijftig tot zeventig. Artiesten als Jake LaBotz en the Seatsniffers werkten al graag samen met het viertal. En dat is niet voor niks, want ze weten met Duitse precisie van rockabilly, country en blues één opzwepend geheel te smeden.
Los Fabulosos Blueshakers ES
Deze Los Fabulosos Blueshakers doen hun naam alle eer aan. De Spaanse swingsensatie laat namelijk al jaren podia in het zuiden van Europa op hun grondvesten trillen. En nu is het tijd dat we ook wat noordelijker kennis gaan maken met dit flamboyante kwintet.
Ze zijn gecharmeerd van de jump blues, West Coast blues en rhythm-and-blues die pakweg 70 jaar geleden aan de andere kant van de grote plas klonk. En dat vintage geluid weten ze heel goed te behouden. Dit doen ze op hun eigen manier, puur en trouw aan het origineel en toch fris en verrassend. Aangevoerd door de soulvolle frontvrouw Lizzy Lee, ook wel bekend als de Etta James van Valencia, komen ze van Ospel tijdelijk het epicentrum van de blues maken!
Zaterdag 2 mei:
Brian Templeton & Kid Ramos USA
Met Brian Templeton & Kid Ramos staat er een bak aan ervaring op het podium. Templeton kennen we als de charismatische frontman van The Radio Kings en Delta Generators. En kompaan Ramos maakte onder andere furore als gitarist bij The Fabulous Thunderbirds, Roomful of Blues en The Mannish Boys.
De heren waren al eens samen te horen in het all-star bluesensemble The Proven Ones, en werkten recent nog samen voor de gospelblues-sessie Strange Things Happening. Zet je schrap voor een portie blues van de bovenste plank, want als zulke bluestitanen de handen ineen slaan weet je dat de vonken ervanaf gaan spatten.
Sean McDonald USA
Zelden is het gezegde “een oude ziel in een jong lichaam” zo treffend. Sean “Mack” McDonald uit Augusta, Georgia is pas begin twintig, maar speelt met een volwassenheid die je zelden hoort bij generatiegenoten. Met een heerlijke groove en een onfeilbaar gevoel voor timing schakelt hij moeiteloos van vintage R&B naar vlammende Texas swing en van gospel naar ongepolijste jump blues. Zijn vorig jaar verschenen debuutalbum Have Mercy! eindige logischerwijs dan ook bij vele liefhebbers op het eindejaarslijstje. Deze toekomstige legende voert de nieuwe ‘Blues Wave’ aan en bewijst dat het uitstekend gesteld is met de toekomst van de blues.
Darrell Nulisch Band USA
Darrell Nulisch is een bluesman van formaat. De in Dallas geboren muzikant is medeoprichter van de legendarische Rockets en stond jarenlang als frontman naast grootheden als Anson Funderburgh, Ronnie Earl en James Cotton. Zijn stijl is een versmelting van Chicago blues en gospelachtige R&B. Nulisch beschikt over een stem die zowel krachtig als ingetogen kan zijn. En alsof dat allemaal nog niet genoeg is, hij is ook nog eens begenadigd mondharmonicaspeler.
Voor zijn optreden in Ospel wordt hij ondersteund door een ervaren ensemble bestaande uit bassist Mike Law, gitarist Chris Vitarello, organist Dave Limina en drummer Lorne Entress. Een uniek gezelschap dat getuigt van decennia aan muzikaal vakmanschap.
Boogie Beasts BE/NL
De Boogie Beasts vieren dit jaar hun 15-jarig bestaan, én het is ook precies 100 jaar geleden dat één van hun grootste inspiratiebronnen, de Amerikaanse blueslegende R.L. Burnside, werd geboren. Reden genoeg om de trans-atlantische samenwerking “Don’t Be So Mean!” in het leven te roepen. Met deze ode aan Burnside, en de North Mississippi Hill Country Blues in het algemeen, keert het viertal terug naar hun muzikale roots. Het klinkt authentiek en doordrenkt van traditie, maar tegelijk avontuurlijk en compromisloos eigenzinnig.
Zoals gebruikelijk zorgen de Beasts voor een stomende, energieke show. Met uiteraard de rauwe, hypnotiserende blues die hen vanaf het begin heeft gevormd. Ze krijgen daarbij hulp van niemand minder dan DeWolff-frontman Pablo van de Poel, die het geheel van een psychedelisch randje zal voorzien.
Jovin Webb USA
De uit Baton Rouge, Louisiana, afkomstige Jovin Webb groeide op met blues uit de platenkast van zijn vader, en met gospel uit de zuidelijke Baptistkerk. Zijn doorbraak had hij op een onverwachte plek, namelijk op tv bij American Idol. Met een weergaloze vertolking van Whipping Post liet hij het hele land zien wat ze in zijn thuisstad allang wisten: Webb zingt niet alleen blues, hij ís de blues. Een platendeal bij het vermaarde Blind Pig Records kon dan ook niet uitblijven.
Zijn debuutalbum Drifter kan het beste omschreven worden als een Louisana gumbo van blues, gospel en rock-’n’-roll. In de twaalf nummers, die qua intensiteit balanceren tussen teder en furieus, predikt hij over liefde, verlies en verlossing. Zijn harmonica gromt en klaagt, en zijn stem is doorleefd en schurend. We mogen ons dus schrap gaan zetten wanneer deze man het podium betreed!
Marcus Trummer CA
De Calgary Herald noemt de jonge Canadese zanger/gitarist Marcus Trummer “a wise-beyond-his-years weariness” en wat hebben ze gelijk! Als een oude ziel in een jong lijf, beïnvloed door soul-legendes als Bill Withers, Al Green en B.B. King staat de sound van Trummer als een huis! Hij wist daarmee in Canada al tal van awards in de wacht te slepen.
Verwacht van Marcus Trummer een smaakvolle mix van soul, blues en americana van de hoogste plank! Een waar aanstormend talent!
Marquise Knox USA
De uit St. Louis, Missouri afkomstige Marquise Knox komt uit een familie met de blues in hun bloed. Zijn oma Lillie leerde hem gitaar spelen, terwijl oudoom Clifford hem de fijne kneepjes van het vak bijbracht. Onder de hoede van bluesicoon Henry Townsend ontdekte hij dat echte blues niet alleen draait om akkoorden, maar om het te spelen met hart en ziel.
Het geluid van de inmiddels 34-jarige Knox ademt traditie, is warm van toon en heeft een ontspannen maar trefzekere groove. Hij toert de wereld over, maar de ziel van zijn thuisstad klinkt door in elke noot. Hij is hét levende bewijs dat de toekomst van de blues in goede handen is!
The Too Bad Jims UK/USA
The Too Bad Jims bestaan uit de gelauwerde bluesveteranen Little Victor, Son Jack Jr. en Nick Simonon. De heren delen een diepe liefde voor Hill Country Blues en brengen zowel de klassiekers als obscure nummers opnieuw tot leven. Niet voor niets is hun bandnaam een knipoog naar het legendarische album van R.L. Burnside, een van de pioneers van het genre. Little Victor heeft de fijne kneepjes van het vak zelfs direct van de grootmeester geleerd.
Ze weten met hypnotiserende drums en vuig gitaarspel maar al te goed de kenmerkende North Mississippi groove neer te zetten. Met een dubbel ‘rough and ready’ stemgeluid, een scheurende bottleneck slide en de nodige boogie geven ze er nog eens hun eigen draai aan. Not bad at all, Jim!
Canyon Lights USA
De trouwe bezoeker zal meteen twee vertrouwde gezichten herkennen: Pat Faherty en Tim Carman. In 2022 speelden ze de tent nog plat met GA-20. Nu zijn ze terug met hun nieuwe band om dat nog eens dunnetjes over te doen!
Canyon Lights is geboren uit een gedeelde liefde voor seventies-rock van namen als Mountain, James Gang en Thin Lizzy. Gewapend met een berg aan onderweg opgedane levenservaring doken de mannen de studio in om dat vintage geluid nieuw leven in te blazen. Het resultaat is te horen op hun debuut Breathe Easy. Zelf omschrijven ze het als een broeierige mix van throwback rock en swampy americana, met in de verte echo’s van heavy blues. Het mag duidelijk zijn: dit wordt een totaal ander weerzien, maar één dat ongetwijfeld lang zal blijven nazinderen.
CM Wolf & the Backbones USA
De wolf was nog niet eerder gespot in de Ospelse Peel. Tot nu dan, want Chris “The Wolf” Moinichen komt met The Backbones deze kant op. De Amerikaan stond zestien jaar lang aan het front van The Delta Bombers, maar heeft de roedel verlaten om zijn eigen muzikale pad te volgen.
Zijn rauwe moddervette stem gromt als altijd, alleen muzikaal kiest hij voor meer avontuur. Amerikaanse rootsmuziek en neo-rockabilly vormen nog steeds de basis, terwijl blues, country en swamp nu nadrukkelijker aanwezig zijn. Het geheel is rebels, grensverleggend en heeft een ruw randje. Reken maar op een zinderende show, met zowel de klassiekers als gloednieuw werk.
King of the World NL
Al meer dan tien jaar brengt King of the World rhythm & blues van de bovenste plank. Ooit begonnen als samenwerking tussen doorgewinterde muzikanten uit (inter)nationale topbands, en inmiddels doorgegroeid tot een onmisbare naam in de Nederlandse bluesscene. De band ademt vakmanschap en straalt een spelplezier uit dat hoorbaar én voelbaar is.
Het viertal vervaagt moeiteloos de grenzen tussen funk, soul en rhythm ‘n blues. Dat onderstrepen ze op hun nieuwste album Get Up, Get Down & Get With It. En sinds de komst van gitaarvirtuoos Stef Delbaere en drummer/zanger Marlon Pichel – die we ook kennen van zijn eigen band – klinken ze frisser, energieker en gedurfder dan ooit.
Connolly Hayes UK
Connolly Hayes is dé laatste belofte van de Britse blues. De vijfkoppige formatie speelt een mengelmoes van blues, southern rock en soul. Hun debuutalbum Remember Me sloeg in als een bom en leverde de band direct twee nominaties op voor de UK Blues Awards. Niet slecht voor een stel vrienden die pas enkele jaren samen muziek maken.
Centraal staat de warme stem van Jess Hayes en het vlijmscherpe slidegitaarwerk van Frankie Connolly. Dat zorgt voor een heerlijke wisselwerking die vakkundig wordt verrijkt door de andere bandleden. Ze zijn nog maar net op stoom, maar hebben nu al een reputatie opgebouwd als regelrechte live sensatie.
Delta Fuse IE
Zoals hun naam al een beetje verraadt is dit Ierse trio helemaal bezeten van Delta Blues én van elektrisch versterkte muziek. Neem de gruizige grooves van John Lee Hooker en het hypnotiseerde ritme van Junior Kimbrough en smelt dat op maximaal volume samen met heavy rock en een flinke dosis fuzz van 60s psychedelica. Dan krijg je Delta Fuse. Zelf omschreven ze hun stijl liefkozend als “Cut-Throat Brothel Blues”.
Wat ons hier te wachten staat is een rauw, zweterig, live optreden met een hallucinerende groove en schroeiend gitaarwerk. Een waarschuwing is op z’n plaats, want deze heren kijken niet op een decibel meer of minder. Een setje reserve zekeringen ligt alvast klaar.
Eddy Smith & The 507 UK
Wie de muziek van Eddy Smith & The 507 hoort zou zomaar kunnen denken dat ze afkomstig zijn uit het zuiden van Amerika. Maar niets is minder waar, ze komen namelijk uit hartje Londen. Ze kennen elkaar van de universiteit aldaar, waar ze buiten de lessen om repeteerden in een stoffig lokaal met nummer 507 op de deur.
Hun meeslepende americana is gebouwd op een stevig fundament van soul, blues en rootsrock. Smith is gezegend met zo’n schurende, rafelige stem die je direct bij de lurven weet te grijpen. En dat matched perfect bij het zwoele geluid van zijn hammond en de swingende groove van zijn band. De kenners noemen hen al in één adem met JJ Grey & Mofro en the Marcus King Band. Zeker niet de minste, dus dat belooft veel goeds!
Sergi Estella ES
Het Catalaanse eenmansorkest Sergi Estella houdt halt in Ospel. Naast muzikant en begenadigd verhalenverteller is deze hedendaagse troubadour ook nog eens behoorlijk handig en inventief. Hij bouwt gitaren uit cigarboxen en bezemstelen, uit oude stukken hout én zelfs uit bierblikjes. Met als absoluut kroonstuk zijn befaamde ‘birracaster’.
Hij jaagt met zijn opzwepende blues zelfs de grootste houten klaas de dansvloer op, terwijl hij met hetzelfde gemak een mooi, ingetogen liedje uit zijn hoed tovert. Met een rafelige stem, stampende voeten en gruizige gitaarriffs laat Estella horen dat één man kan klinken als een complete band!